Με αφορμή τη λογοκρισία που “έφαγε” το Manhunt 2, αποφάσισα να προχωρήσω στο παρόν post. Ενώ το παιχνίδι βρισκόταν υπό κατασκευή εδώ και αρκετό καιρό και καμία από τις εταιρίες, η κονσόλα των οποίων θα το φιλοξενούσε, δεν εξέφρασε κάποιο παράπονο ή διαμαρτυρία για το περιεχόμενο του, ξαφνικά βλέπουμε ένα κύμα κατηγοριών κατά του παιχνιδιού, με τελικό αποτέλεσμα τον “αποκλεισμό” του από τις κονσόλες Wii και PS2, μετά από αποφάσεις τις Nintendo και Sony αντίστοιχα. Στο παρελθόν τα κρούσματα λογοκρισίας στο χώρο των videogames ήταν αρκετά συχνά και το συγκεκριμένο γεγονός δε θα έπρεπε να μας απασχολεί ιδιαίτερα, κυρίως αν αναλογιστούμε το χαρακτήρα του τίτλου. Αυτό, όμως, που ταράζει τα νερά είναι η στιγμή στην οποία έγινε ό,τι έγινε, δηλαδή μετά την ολοκλήρωση του παιχνιδιού και όταν ήταν έτοιμο να κυκλοφορήσει. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, γενικεύοντας αρκετά το θέμα, είναι η λογοκρισία κάτι το καλό, ή όχι;

 

Γενικά πρέπει να εκφράσω και να ξεκαθαρίσω τη στάση μου: Είμαι πλήρως αντίθετος με την ανάπτυξη και τη δημιουργία τέτοιων τίτλων, πόσο μάλιστα με την κυκλοφορία τους. Αυτό πηγάζει από καθαρά προσωπικά κριτήρια που έχω για τα videogames και για το τι πλασάρεται στον αγοραστή. Θεωρώ, ή μάλλον θέλω να θεωρώ, το χώρο με τον οποίο τόσο εντατικά ασχολούμαι ως ένα χώρο εποικοδομητικών εργασιών και δημιουργημάτων, τα οποία προωθούν κάποια μηνύματα και αποτελούν μέσα ψυχαγωγίας. Παρόλα αυτά, αυτή η εικόνα δεν αποτελεί τίποτα παραπάνω από κομμάτι μίας ουτοπικής κοινωνίας, στην οποία το καθετί (είτε videogame, είτε ταινία, είτε μουσική, είτε οτιδήποτε άλλο) είναι αξιόλογο και απαγκιστρωμένο από οτιδήποτε σκοτεινό και “σάπιο”. Παιχνίδια, όπως το Manhunt, Grand Theft Auto και πολλά άλλα, πιστεύω ότι ανήκουν σε αυτήν την “κακιά” κατηγορία και δεν κρύβω ότι πραγματικά δε θα ήθελα να υπάρχουν, ή , πιο σωστά, να υπάρχουν με αυτήν τη θεματολογία.

 

 

Θα μπορούσε, όμως, ο οποιοσδήποτε να διαφωνήσει με την εμμονή μου στο χώρο των videogames συγκεκριμένα. Ως απάντηση, πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι αυτήν τη στάση ακολουθώ στην ζωή μου για οτιδήποτε με το οποίο ασχολούμαι. Θέλω να βλέπω καλές ταινίες, θέλω να διαβάζω καλά βιβλία και γενικότερα θέλω να βλέπω ποιότητα σε οτιδήποτε. Επειδή, όμως, όπως προείπα, δεν ζούμε σε μία ουτοπική κοινωνία και ούτε είμαστε φτιαγμένοι για αυτήν, η αντίθετη άποψη, η “σαπίλα”, το “κατώτερο”, αυτό που δε συμφωνεί με εμάς, είναι απαραίτητο στοιχείο, πιθανόν και για να μπορούμε να κάνουμε το διαχωρισμό μεταξύ καλού και κακού (πάντα σε προσωπικό επίπεδο).

 

 

Με όλην αυτήν την εισαγωγή, που θέλω να καταλήξω; Σίγουρα όχι στο ότι το Manhunt 2 έπρεπε να λογοκριθεί με αυτόν τον τρόπο. Θα συμφωνούσα με τη λογοκρισία απέναντι στον τίτλο και με τον περιορισμό της βίας και τη μερική αλλαγή του θέματος του, αν αυτό γινόταν εξ’ αρχής και όχι κατόπιν εορτής. Βέβαια, σίγουρα είναι κάτι που δε με αφορά άμεσα, αλλά είναι κάτι που πιστεύω ότι στιγματίζει ένα κομμάτι της κοινωνίας και (για μία ακόμα φορά) τα videogames.

 

 

Η λογοκρισία, με τη γενικότερη της έννοια, εφαρμόζεται με πολλούς τρόπους καθημερινά και αποτελεί έναν έμμεσο τρόπο ελέγχουν (ίσως και των πάντων). Μιλώντας, όμως, ειδικότερα, για τα videogames, το γεγονός αυτό με το Manhunt 2 δείχνει πόσο μακριά είναι αυτά από το να γίνουν κοινώς αποδεκτά ως κάτι το καλό και εποικοδομητικό. Συγκρίνοντας το Manhunt 2 με αντίστοιχα παραδείγματα διαφόρων μορφών τέχνης, που προωθούν παρόμοια “μηνύματα”, αναρωτιόμαστε γιατί πρέπει τα videogames να δέχονται τέτοια λογοκρισία; Δε θυμάμαι ταινίες splatter, ή μουσικές με στοίχους γεμάτους με βωμολοχίες, να λογοκρίθηκαν. Και στην περίπτωση που λογοκρισία εφαρμόστηκε και τότε, δε μου μένει παρά να επιστρατεύσω παραδείγματα παιχνιδιών που απλώς λογοκρίθηκαν για την επίτευξη μίας καλύτερης βαθμολογίας από το ESRB.

 

 

Δε θα ήθελα να υπονοηθεί ότι με όλα αυτά προσπαθώ να υπερασπιστώ τα videogames και να κατηγορήσω όσους τα κατηγορούν, εξάλλου ακριβώς επειδή ασχολούμαι τόσο πολύ με το χώρο, θέλω και η εικόνα που προβάλει να είναι η καλύτερη δυνατή και σίγουρα τέτοιοι τίτλοι δεν το βοηθούν αυτό. Θεωρώ τη λογοκρισία ως ένα ιδανικό μέτρο κατά της χειραγώγησης και υπέρ πολλών ιδανικών, αλλά πιστεύω ότι αδυνατεί να περάσει τα όρια του ιδανικού. Ίσως και καταλληλότερη λέξη να ήταν “ιδεατό” για το χαρακτηρισμό της λογοκρισίας. Όπως και να έχει, ακριβώς όπως πολλάκις αναφέρθηκε, δεν ζούμε σε μία ουτοπική κοινωνία και αυτό συνεπάγεται ότι δεν μπορούμε να ασκήσουμε και σωστή λογοκρισία, αν και υποστηρίζω ότι κάποια πράγματα δε θα έπρεπε να υπάρχουν. Πιστεύω ότι το πρόβλημα σε οποιοδήποτε μέσο διασκέδασης/ ψυχαγωγίας δεν είναι τόσο το περιεχόμενο του, όσο ο έλεγχος και η προσπάθεια μετριασμού της εναπόθεσης των δημιουργημάτων στα λάθος χέρια. Είτε μιλάμε για κινηματογράφο, είτε για βιβλίο, είτε για μουσική, είτε για παιχνίδι, πάντα πρέπει να τηρούνται τα κατάλληλα μέτρα, ώστε οι μικρές ηλικίες να μένουν μακριά από οτιδήποτε βλαβερό για αυτές.

 

 

Κλείνοντας, θα ήθελα να εκφράσω τις προσωπικές μου ανησυχίες για το συγκεκριμένο παιχνίδι, όσον αφορά την κυκλοφορία του στο Wii. Έχω την πεποίθηση ότι ο κόσμος έχει συνηθίσει, με οποιοδήποτε τρόπο, την ύπαρξη βίας στα παιχνίδια και την έχει αποδεχτεί. Παρόλα αυτά, η εμφάνιση ενός τέτοιου τίτλου στο Wii ανοίγει νέους ορίζοντες και πιθανόν να επαναπροσδιορίσει την έννοια της βίας, όπως αυτή εμφανίζεται στα videogames. Εκμεταλλευόμενοι τον ιδιαίτερο χειρισμό του μηχανήματος, θα μπορούσαν, οι κατασκευαστές, να κάνουν μία καλή προσομοίωση του πώς είναι πραγματικά να σκοτώνεις έναν άνθρωπο, όχι απλώς με το πάτημα ενός κουμπιού, αλλά με τις κινήσεις των χεριών σου, ασκώντας την κατάλληλη πίεση και βάζοντας την κατάλληλη δύναμη.

 

 

Με γνώμονα το τελευταίο, μπορώ να πω με σιγουριά ότι χάρηκα για την απόφαση των εταιριών αυτών να αναγκάσουν την Rock Star να ανακατασκευάσει τον τίτλο, ώστε να μειώσει τη βία και, ταυτόχρονα, το rating από την ESRB. Παρόλα αυτά, θα πρέπει, ως κατακλείδα, να εκφράσω την αντίθεση μου στη χρήση λογοκρισίας, κυρίως όπως αυτή εφαρμόστηκε στην περίπτωση αυτή (σίγουρα όλοι ήξεραν περί τίνος παιχνίδι πρόεκται). Παρακάτω παραθέτω κάποια site, για την απόφαση της Sony και της Nintendo, για την αντίδραση της Rock Star στην απόφαση αυτήν, καθώς και για ένα petition κατά της λογοκρισίας, σε ειδικότερο πλαίσιο (αναφερόμενο στο Manhunt 2), καθώς και σε ένα γενικότερο.

 

 

http://www.infendo.com/wii/manhunt-2-banned-by-nintendo-and-sony/

 

http://wii.ign.com/articles/797/797920p1.html

 

http://www.petitiononline.com/4manhunt/petition.html